Έλα και μουσικούλα στο γκρι γατί τώρα..

Τττσσσ καλά εεε είμαι τέρας τεχνολογίας...χαχαχαχα 

"Look outside at the raincoats coming, say oh"                                                                                              "Ay ay ay ay ay"!!!

PS. Please μετά την εξεταστική νομίζω ότι επιβάλλεται μια βόλτα Steps.. :p

<<Και σε πιάνει μια μελαγχολία, κλείσε κοριτσάκι τα βιβλία...>>

Περισσότερο βαρεμάρα με πιάνει...ξυπνάς και βλέπεις χιλιάδες στίβες από βιβλία, χαρτιά, τετράδια τα οποία περιμένουν υπομονέτικα να πάρεις την απόφαση ότι σήμερα θα πρέπει να περάσεις το μεγαλύτερο μέρος της μέρας σου κοιταζοντάς τα... το σπίτι μου έχει μετατραπέι σε μια χάρτινη βόμβα..πάντου κάπου θα πέσεις... χάρτινο χάος!! (κόντεψα να σκοτωθώ σήμερα το πρωί..κάποτε πρέπει να τα μαζέψω..για τη σωματική μου ακεραιότητα!!)

Ωχ και ξεκινάμε... άντε να τελειώνουμε.. η πιο βαρετή, χαζή και ανούσια περίοδος.. 

ουφ!παίρνω μια βαθιά ανάσα και οπλίζομαι με υπομονή!!!

 

Γκρρρρρρρ!!

Μια ταινία ήθελα να δω και 'γώ..ξινό μου βγήκε!!Βασικά η ταινία ήταν η αφορμή για να βγω από το σπίτι..αλλά όσο να ‘ναι σπάστηκα!! Έψαχνα τις αφίσες αλλά τίποτα και τότε υπέθεσα ότι και πάλι είμαι πολύ μπροστά(χαχαχα)… δεν την είχαν φέρει ακόμα!! 

Δεν πειράζει λέω θα κάνω μια βόλτα.. να περπατήσω και να χαζέψω την ησυχία του κέντρου της πόλης.. ποια ησυχία όμως!! έλα που σήμερα ήταν η τελετή έναρξης του καρναβαλιού!! όχι ρε πούστη λέω..μια φορά είπα και 'γω να περπατήσω έτσι για την πλάκα.. να κάνω βόλτες για να περάσει η ώρα.. χωρίς να βλέπεις απειλητικά κύματα κόσμου να έρχονται κατά πάνω σου… και τη έναρξη εεε.. χαμός!!δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από την υπερπαραγωγή των Χριστουγέννων και πιάσαμε τα καρναβάλια!! Αυτά μας μάραναν...  

Ευτυχώς που είχα μαζί το mp3 γεμάτο με κάτι Britpop τραγουδάκια… έβαλα το Mis-shapes των Pulp τέρμα, πήρα ένα μπυρόνι στο χέρι, έκανα την βόλτα μου και ησύχασα!! Όχι που θα μου χαλάσετε το σαββατόβραδο… χαχαχα είσαστε γελασμένοι μικροαστοί!! God Save the Carnavalo!!

After All....

"Mis-shapes, mistakes, misfits. 
Raised on a diet of broken biscuits, oh we don't look the same as you                                                  

We don't do the things you do, but we live around here too. 
Oh really.

We want your homes, we want your lives, 
we want the things you won't allow us. 
We won't use guns, we won't use bombs
We'll use the one thing we've got more of - that's our minds. 
And that's our minds."

Τελικά είναι πολύ εποικοδομητικές αυτές οι βόλτες.. (britpop!!)

Σονέτο...

Στη ζωή μου μέσα τρέμει δίχως παράπονο
κι αναστεναγμό, ένας πόνος σκοτεινός.
Το χιόνι των ονείρων μου, το κατάλευκο χιόνι,
είναι των σιωπηλών μου ημερών, ο αγιασμός.

Συχνότερα όμως προσπερνά το μέγα ρώτημα
το μονοπάτι μου -και νιώθω μικρός και προχωρώ
ανεπηρέαστος παραπέρα, κοντά στη λίμνη,
το άγριο κύμα της να μετρήσω δε τολμώ.

Και τότε πληθαίνει μέσα μου μια θλίψη θολή
σαν το γκριζωπό μιας νύχτας θερινής
που μόνον έν αστέρι τη φωτίζει, δω κι εκεί.

Τα χέρια μου γυρεύουνε αγάπη πιο σωστή
και με χαρά θα έλεγα μια προσευχή μονάχα,
που το καφτό μου στόμα δε μπορεί να βρει...                                                                                                                                                                            Rainer-Maria Rilke 

Τίποτα..απλά το διάβασα σήμερα το πρωί...πριν ξεκινήσω την άνιση μάχη με τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες....χαχαχα τι πεζή καθημερινότητα... 

Ακούγοντας το Requiem του Mozart… [Requiem Mass in D minor (K. 626)]

Ξυπνώντας σήμερα το πρωί ένιωσα την μεγάλη επιθυμία να ακούσω αυτό το αριστούργημα. 

Το Requiem αποτελεί το τελευταίο έργο του Mozart.΄Εχει μείνει ημιτελές καθώς κατά την συγγραφή του ο μεγάλος συνθέτης πέθανε. Όπως και ο ίδιος έγραψε στον πατέρα του κάποτε.. “η ιδέα του θανάτου με παρηγορεί περισσότερο απ’ ό,τι με φοβίζει” και αυτό φαίνεται στην τελειότητα του Requiem που κατά την γνώμη μου όντως νικάει τον θάνατο.

Το κείμενο του έργου είναι γραμμένο στα λατινικά..ναι μην μου ζητήσετε να το μεταφράσω, θετική κατεύθυνση ήμουν..άλλωστε τα λόγια σε τέτοια έργα δεν έχουν σημασία η μουσική από μόνη της είναι τόσο ανυψωτική που επισκιάζει τα πάντα.

Οι στίχοι από το αγαπημένο μου μέρος στο Requiem που όσες φορές και αν το ακούσω μου προκαλεί την ίδια ανατριχίλα, ενθουσιασμό και συγκίνηση.

Lacrimosa
Lacrimosa dies illa, qua resurget ex favilla judicandus homo reus.
Huic ergo parce, Deus, pie Jesu Domine, dona eis requiem ! Amen !

Και για να το ακούσετε: Lacrimosa - http://www.youtube.com/watch?v=swkT07TP-mo

Προτείνω φυσικά να ακούσετε όλο το έργο..άλλωστε στην κλασσική μουσική (και γενικά σε κάθε είδους μουσική) καλό είναι να αποφεύγονται τα αποσπάσματα διότι χάνεται όλη η μαγεία..

Καλή χρονιά σε όλους λοιπόν...

Η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν κατάλαβα και πολλά πράγματα από τις φετινές γιορτές. Ούτε πότε ήρθαν ούτε πότε τελείωσαν. Δεν φταίνε οι γιορτές για αυτό..ίσα ίσα ο καταναλωτισμός ,οι πανικόβλητοι άνθρωποι στους δρόμους αλλά και οι γελοίες εκδηλώσεις από κρατικούς φορείς μας επέβαλαν το πνεύμα των Χριστουγέννων. Απλά εγώ ήμουν στον κόσμο μου... σε έναν εναλλακτικό κόσμο που είχα να επισκεφθώ καιρό και απορώ γιατί τον εγκατέλειψα τότε...anyway!

Αφήσαμε πίσω το 2009...μια χρόνια για την οποία όσους ρωτώ όλο αρνητικά σχόλια ακούω. Για μένα το 2009 μπορώ να πω ότι ήταν γλυκόπικρο. Ήταν μια χρονιά "ξεκαθαρίσματος" (άφησα πίσω γεγονότα, νοοτροπίες και πρόσωπα).Ήταν μια χρονιά με την οποία ολοκληρώθηκε ο προσωπικός μου "μεσαίωνας" και επιτέλους έκανα ανακωχή με τον εαυτό μου. Αυτή ήταν η πικρή της πλευρά.

Είχε όμως και μια γλυκιά πλευρά κυρίως προς το τέλος της. Μου έδωσε την ευκαιρία να τολμήσω πράγματα. Να γίνω λίγο πιο "αναρχική" (στα δικά μου πλαίσια..). Ανακάλυψα περισσότερο την αξία των βιβλίων και ιδιαίτερα της μουσικής και το σημαντικότερο γνώρισα καλύτερα τα άτομα τα οποία περιβάλλουν την καθημερινότητα μου.

Τελικά δεν ήταν και τόσο άσχημο το 2009 όσο μου φαινόταν...εύχομαι το 2010 να είναι όχι πιο αισιόδοξο αλλά πιο ρεαλιστικό.. ναι αυτή είναι η σωστή λέξη.. πιο ρεαλιστικό με μια χροιά μαγείας όμως.. αντιφατικά πράγματα!