Between the Lines..

Τον τελευταίο καιρό συμβαίνει κάτι παράξενο.. έχω τόσο μεγάλη ανάγκη να επικοινωνήσω με τον "έξω κόσμο".. να επικοινωνήσω με τους ανθρώπους.. να μου πουν τα προβλήματα τους, τις σκέψεις τους.. να μιλήσουμε! να βλέπω το πρόσωπό τους, τα μάτια τους, το στόμα τους ενώ μιλάνε, να ακούω την βαβούρα της φωνής τους. Το θέμα είναι ότι αυτοί μιλάνε, διηγούνται ιστορίες και παραμύθια, καταστάσεις κωμικές και τραγικές αλλά με ένα τόσο υπέροχο τρόπο που με κάνει να τους ζηλεύω. Όχι όχι δεν ζηλεύω κακότροπα, σε καμία περίπτωση, απλά ζηλεύω και τους χαίρομαι γιατί έχουν πράγματα να πουν.. έχουν εμπειρίες! είναι κατά ένα τρόπο γεμάτοι.. αντίθετα όταν έρχεται η σειρά μου να μιλήσω συνειδητοποιώ ότι δεν έχω να πω απολύτως τίποτα.. δεν έχω να διηγηθώ τίποτα που να αφορά αποκλειστικά εμένα γιατί πολύ απλά υπάρχει μια απεριόριστη στασιμότητα μέσα μου τελικά.. άσχετα αν εγώ θεωρώ ότι τους τελευταίους μήνες έχω κάνει πολλά πράγματα.. μπα τίποτα ψευδαισθήσεις. Μάλλον τελικά κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου.. ή καλύτερα πίσω από την μουσική.. αλλά γιατί αυτό να είναι κακό ρωτώ τον εαυτό μου? φυσικά απάντηση δεν υπάρχει.. και εγώ αναρωτιέμαι μεταξύ των άλλων.. τι χάθηκε τελικά?

_ _ _ _

Everywhere is somewhere baby,

so can't you see we're in the middle,

Somewhere.

Nowhere just means knowing nothing,

of where you've been or where you're going,

Feels farther.

You're a sight to see this early morning,

getting lost in my own,

Neighborhood.

The same freedom you feel,

is what's been blowing in my sail

Since I arrived here.

Slowly coming into view,

the images are slowly.

Slowly coming into view,

the images are slowly.

Blending out for once,

I know there's less to life,

Once more it's looking for me.

Saying yes instead of no,

and wondering what to make,

Of my directions.

Won't be long that's just to gaze,

and days will fall to dreams,

Something familiar.

It's all or nothing.

Καλημέρα.. Τατατίτο

"I was waiting on a moment

But the moment never came

And the billion other moments

Were just slipping all away

I must have been trippin

Were just slipping all away

Just ego trippin

I was wanting you to love me

But your love, it never came

All the other love around me

Was just wasting all away

I must have been trippin

Waa just wasting all away

Just ego trippin

I was waiting on a moment

But the moment never came

But the moment never came.."

30's

Το ανακάλυψα πρόσφατα.. στο soundtrack της Amelie και είπα να επεκτείνω λίγο τις γνώσεις μου για εκείνες τις εποχές..πάντα μου άρεσε ο ήχος της μουσικής εκείνων των χρόνων.. βγάζει μια αθωότητα και μια νοσταλγία.. Αποφάσισα να σας αφιερώνω (αν και πρέπει να ξέρετε ότι δεν μου αρέσει να αφιερώνω τις μουσικές μου.. ναι είμαι παρά πολύ εγωίστρια σε αυτό το ζήτημα..δεν ξέρω γιατί..πάντως δεν έχει να κάνει με τους άλλους..ίσως με αυτό που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μου..τεσπα θα αναλύσουμε αυτό το ζήτημα κάποια άλλη στιγμή ίσως..) να σας αφιερώνω λοιπόν κάθε τόσο μια ανακάλυψή μου από εκείνο το μουσικό παρελθόν...

To "Guilty" κυκλοφόρησε το 1931. Η μουσική γράφτηκε από τον Richard A. Whiting (Ukelele Lady, Some Sunday Morning) και τον Harry Akst (Baby Face) και οι στίχοι από τον Gus Kahn, o οποίος έχει γράψει τους στίχους για πολλά δημοφιλή τραγούδια εκείνης της εποχής όπως και του πολύ αγαπημένου μου "Dream a Little Dream of Me" (και η εκτέλεση των Mamas and the Papas είναι απλά υπέροχη..) καθώς και των επίσης καταπληκτικών "I'll See You in My Dreams", "My Baby just Cares for Me" και "Love Me or Leave Me".

Από κάτω έχω την έκδοση που υπάρχει και στο soundtrack της ταινίας.. αυτή του Al Bowlly (δημοφιλής Άγγλος τραγουδιστής των 30's) συνοδευόμενος από τον Roy Fox and his Orchestra, η οποία κυκλοφόρησε στις 2 Δεκεμβρίου του 1931. Άλλες ηχογραφήσεις έγιναν από τiς Μargaret Whiting (κόρη του Richard) το 1946 (μια από τις εκτελέσεις που έκαναν το τραγούδι αρκετά δημοφιλές στο κοινό),Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Ruth Etting κ.α.

Σεληνόφως...

Τρώω κουλουράκια βανίλιας πασπαλισμένα με καφέ ζάχαρη.. η οποία έλιωσε κατά την διάρκεια του ψησίματος.. και ακούω την Suite Bergamasque του πολύ αγαπημένου μου Claude Debussy. Τελικά διαπιστώνω ότι όσες φορές και αν την ακούσω πάντα μου προκαλεί την ίδια συγκίνηση..με κάνει να αισθάνομαι τόσο μα τόσο όμορφα...μου προσφέρει μια απίστευτη ηρεμία και αρμονία..

Για την ονομασία αυτού του έργου ο Debussy βασίστηκε στους τίτλους και όχι μόνο κάποιων ποιημάτων του Γάλλου ποιητή Paul Verlaine. Συγκεκριμένα το πιο γνωστό μέρος του έργου,η "Clair de Lune",το οποίο έχει χιλιοπαιχτεί σε διαφημίσεις,ταινίες κλπ..είναι από το ομώνυμο ποίημα του Verlaine. Το αρχικό όνομα της ήταν "Promenade Sentimentale" το οποίο αποτελεί επίσης τίτλο ποιήματος που τυχαίνει να βρίσκεται στην πρώτη συλλογή ποιημάτων του Verlaine με τίτλο "Poèmes Saturniens". Εάν παρατηρήσει κανείς το ποίημα "Clair de Lune" στην αρχή λέει "que vont charmant masques et bergamasques" εικάζω λοιπόν ότι από εκεί πήρε το έργο το όνομα του "Suite Bergamasque". Το ίδιο γίνεται και με το τελευταίο μέρος του έργου το Passepied το οποίο αρχικά είχε ονομαστεί Pavane πάλι τίτλος ποιήματος του Verlaine.

H Suite Bergamasque αποτελείται από 4 μέρη: 1.Prelude 2. Menuet 3. Clair de Lune και 4. Passepied

Η αλήθεια είναι ότι εάν διαβάσει κανείς τα ποιήματα και ακούει παράλληλα θα αντιληφθεί κατά την γνώμη μου ότι δεν θα μπορούσε κανείς άλλος να περιγράψει καλύτερα μουσικά όλα όσα περικλείονται σε αυτά τα ποιήματα. Ο Debussy προσάρμοσε ακριβώς το στυλ του προκειμένου να εκφράσει τους τίτλους και το περιεχόμενο των ποιημάτων αυτών. Καινοτόμος..αφού όπως φαίνεται σε όλα του τα έργα ξέφυγε εντελώς από την κλασσική φόρμα αφού δεν δίστασε να ανακαλύψει και να εξερευνήσει την ανατολίτικη μελωδική διάθεση, να εισάγει πρώτος την κλίμακα με ολόκληρους τόνους αλλά και να χρησιμοποιήσει πάρα πολύ τις χρωματικές κλίμακες τους έντονους χρωματισμούς, τις αφαιρετικές μελωδίες. Έδωσε μεγάλη σημασία ακόμα και στον ρόλο μιας και μοναδικής νότας. Ιδέες και αντιλήψεις που θεωρούνταν ταμπού για τις αρχές τις τότε κλασσικής μουσικής. Ήταν "αντιστασιακός" καθώς ερχόταν συνεχώς σε σύγκρουση με κάθε αποδεκτή μουσική πρακτική. "Δεν δίσταζε να επαναλαμβάνει την προκλητική άποψη ότι δεν υπάρχουν …ειδικοί. «Ο καθένας γίνεται ειδικός ψάχνοντας επίμονα το δικό του κόσμο. Δεν πρέπει να ακούμε συμβουλές από κανέναν, μόνον από τον άνεμο, που καθώς περνάει μας μεταφέρει τις ιστορίες του κόσμου. Δεν επηρεάζομαι, ξέρω ότι σε πολλές εποχές την ομορφιά ορισμένοι την όριζαν ως ντροπή»".

Για μένα είναι ο απόλυτος ιμπρεσιονιστής μουσικός. Σαν να ακούς ένα πίνακα του Renoir.

Από κάτω το ποίημα "Clair de Lune" του Paul Verlaine στα γαλλικά.. ναι δεν μπόρεσα να βρω μετάφραση τώρα αλλά υπάρχει και στα αγγλικά αν ψάξει κανείς.. προτιμώ να το βάλω με την "γλώσσα" του.. και ότι θυμάμαι από κάτι γαλλικά που έκανα κάποτε..

Clair de Lune by Paul Verlaine (1844-1896)

Votre âme est un paysage choisi

Que vont charmant masques et bergamasques
Jouant du luth et dansant et quasi
Tristes sous leurs déguisements fantasques.

Tout en chantant sur le mode mineur
L'amour vainqueur et la vie opportune
Ils n'ont pas l'air de croire à leur bonheur
Et leur chanson se mêle au clair de lune,

Au calme clair de lune triste et beau,
Qui fait rêver les oiseaux dans les arbres
Et sangloter d'extase les jets d'eau,
Les grands jets d'eau sveltes parmi les marbres.

Από την Fantasia του Walt Disney (deleted scene)

"Let Me In!"

Simon's Cat.. η τελευταία reανακαλυψή μου.. επιτέλους θα αναφερθώ σε κάτι που έχει σχέση με το όνομα του blog.. δηλαδή τα γατιά.. που όπως πιθανώς γνωρίζετε ή έχετε καταλάβει είναι η μεγαλύτερη μου αδυναμία (μετά ακολουθεί η σοκολάτα.. :p) έτσι λοιπόν θυμήθηκα ξανά την γατούλα από κάτω.. βασικά σαν τον Garfield είναι απλά σε ασπρόμαυρο.. η ιδέα είναι ίδια: σκανδαλιές-φαγητό- και ο τύπος πάντα με την απορία ζωγραφισμένη κυριολεκτικά στα μάτια του.. hope you enjoy it..

Simon's Cat -μπορείτε να δείτε και άλλα βιντεάκια στο youtube (έχει άπειρα και με πολύ γέλιο) επίσης όσοι επισκεφθείτε τo site προτείνω να φτιάξετε το cut-out που προτείνει στα downloads (είναι άψογο.. και σε λίγες μέρες θα κατέχει μια θέση στο σπίτι.. στο χάος.. :p )-είναι η έκφραση που παίρνει όταν ζητάει φαγητό.

e.e. cummings

"γιατί είναι ά

νοιξη τα πράγματα

τολμούν να κάνουν

ανθρώπους (κι όχι αντί

στροφα) γιατί είναι α

πρίλης οι ζωές

ζουν τα δικά τους πρόσωπα (κι όχι ό

λα τ' άλλα) μα

ό,τι είναι ολότελα υπέροχο

αγάπη μου

είναι ότι εσύ κι ε

γώ είμαστε πιότερο

από εσύ κι εγώ

για

τί είμ

αστε εμ

είς."

Καλό μήνα και επίσημα πλέον καλή άνοιξη.. νομίζω ότι ο καιρός αυτές τις μέρες με τον ατελείωτο ήλιο μας βοηθάει να το καταλάβουμε.. αυτό που χρειάζεται περισσότερο πιστεύω είναι να περάσουμε μια ολόκληρη μέρα ξαπλωμένοι σε κάποια εξοχή περιτριγυρισμένοι από ένα σωρό λουλούδια.. σαν αυτό τον πίνακα του Claude Monet με μερικούς καλούς δίσκους (ίσως με έργα του Claude Debussy και του Erik Satie για αρχή) και τον ήλιο να μας κρατούν συντροφιά.. τι καλύτερο? όαση..

chanson innocente..